Kinderen mee naar een uitvaart?

Vaak een moeilijke beslissing voor ouders: betrek je de kinderen bij een overlijden, bij een uitvaart? Als ouders mijn mening vragen zeg ik altijd dat ik het wel zou doen. Laat de kinderen maar zien wat er gebeurt, de dood hoort bij het leven. Ouders weten zelf het beste wat hun kind aankan, maar dat is meer dan je denkt.  Vooral wanneer je zelf bang voor de dood bent, een dood persoon “eng ” vindt, zul je er niet voor kiezen je kind mee te nemen. Uit veel ervaring weet ik dat het goed is voor kinderen om eerlijk te zijn over wat er gebeurt. Je weet niet wat ze in hun hoofd hebben, welke voorstelling ze zich maken van een grootouder in een kist. Ik heb ze  deze week weer gezien,  (achter)kleinkinderen die naast hun overleden oma tekeningen maakten, een liedje zongen, hun knuffels in de kist stopten, om vervolgens zingend en spelend hun eigen gang weer te gaan. Een meisje van drie hielp om de rouwkist dicht te maken, kinderen staken tijdens de afscheidsdienst kaarsjes aan, zetten een windmolentje op een graf.  Ze doen het met een lach en een traan. En verdrietig zijn mag. Je kunt het thuis voorbespreken en ook nabespreken, lees een boekje over het onderwerp, bekijk samen de plaatjes, vraag wat ze ervan vinden. Waarom huilen al die mensen? Nou ze zijn verdrietig omdat oma er niet meer is, wij zijn dat ook. Dit helpt bij het accepteren en verwerken. Heb begrip voor hun verdriet, maar ook voor het feit dat ze zich daarna omkeren en weglopen. Alweer vergeten. Niks eng, het hoort bij het leven.

Comments are closed.