Gegunde nachtrust

In de vakantietijd nam ik voor een collega op de Veluwe waar. Midden in de nacht werd ik gebeld, of ik naar een dorp in het buitengebied kon komen. Ik kwam op plaatsen waar ik nog nooit was geweest. Mijn autoramen besloegen een beetje en in het donker was het moeilijk huisnummers zoeken. Tot mijn grote opluchting zag ik onder de bomen bij een boerderij een jongeman staan. Hij zwaaide naar me, en toen wist ik dat ik hier verwacht werd. Hij ging me voor naar binnen waar de familie rondom het sterfbed zat. Men keek even op van zo’n vreemde vrouw die binnenkwam ipv de plaatselijke ondernemer. Gelukkig had ik al gauw het vertrouwen gewonnen en bespraken we wat we zouden kunnen doen. We besloten dat meneer nu verzorgd zou worden en  in een zijkamer werd opgebaard en dat ik de volgende dag terugkomen om de andere zaken te regelen. De echtgenote knikte dankbaar. “Dat is fijn” zei ze, “ik ben al zo moe. Nu hij geen pijn meer heeft kan ik rustig gaan slapen” . Ikzelf was blij dat ik om half 5 thuis in bed kon stappen. Om acht uur precies ging de telefoon. Iemand melde dat vannacht haar moeder was overleden. “Eerst hadden we u om half 5 willen bellen” zeit ze. “Maar omdat het koel is in moeders slaapkamer besloten we om  u te laten slapen  en nu pas te bellen. Hoe laat kunt u komen? “ Ik ging onderweg .  Ik kon haar niet zeggen hoe dankbaar ik was. Wij zullen immers altijd komen wanneer een familie daarom vraagt. Dag en nacht.  Maar wat was ik blij met die paar uurtjes slaap .

Comments are closed.