De uitvaart van een collega

Afgelopen woensdag hadden wij, uitvaartleiders, de zware taak om de uitvaart van onze collega te mogen verzorgen. Cathelijne de Vries, nog maar 43 jaar jong, overleed aan de gevolgen van een levensbedreigende ziekte. Het verdriet, de verslagenheid is groot. Niemand had dit zo snel verwacht. Voor haar partner en haar 3 zoons een drama. Het was een prachtige uitvaart. Als collega’s hielpen we de uitvaartondernemer. Wat zou Cathelijne gelachen hebben, ze had wel zes uitvaartleiders op de been. Collega’s en geen concurenten, zoals juist zij altijd benadrukte. Vaak hebben we elkaar ontmoet bij een kopje koffie, een lunch om even samen te sparren. Over ons vak praten, te overleggen. Dat kun je niet met iedereen, maar wij samen wel. Ondanks haar ziekte was ze positief, vol vertrouwen, enthousiast. We deelden onze liefde voor het prachtige maar moeilijke vak dat we hebben gekozen. Samen konden we het goed relativeren. Hele fijne gesprekken waren dat, en ik zal dat heel erg missen. In de kerk waar Cathelijne was opgebaard verzamelden zich haar gezin, familie, vrienden, haar mede koorleden en vele bekenden. En uit de toespraken bleek hoe ontzettend geliefd ze was, hoeveel ze voor de mensen betekende. Een zee van bloemen om haar heen. Door familie en vrienden werd ze de kerk uitgedragen, een glimlach om haar lippen. De opbaarplank werd in de auto gezet, haar gezicht werd bedekt. Nooi meer zal ik haar zien, haar stem horen, om haar humor kunnen lachen. Maar vanaf nu Cathelijne,  is er een kleur die me altijd aan jouw vriendschap zal doen denken. Dank je wel dat ik jou mocht kennen. Rust zacht.

Tags: , , , , , ,

Comments are closed.