De vlag halfstok bij de brandweer en ik loop voor een brandweerauto.

Kippenvel, nu na het zien van de foto’s nog. Het was een bijzondere uitvaart. Elke uitvaart is uniek, nooit is iets hetzelfde. Maar deze bracht veel emoties mee.  Van te voren heb ik twee keer met de overledene en zijn vrouw gesproken. Wat een fijne mensen. Het was heel duidelijk wat hun wensen waren en hoe het tot in detail geregeld kon worden. Ondanks dat het allemaal veel sneller ging dan gehoopt waren we goed voorbereid. Het ging zoals zij zich hadden gewenst. In de hele stad hingen bij de brandweerkazernes de vlaggen half stok. Op de dag van de uitvaart liep ik zoals altijd voor de stoet uit bij het vertrek bij het uitvaartcentrum en bij de aankomst bij het Crematorium. Deze keer was het anders. Ik liep niet voor de met bloemen beladen rouwauto maar er achter. En daar liep ik voor een grote brandweerauto in rouw. Door familie en vrienden was de overledene daar in gedragen. en zo brachten de brandweermannen hun collega naar het Crematorium. Bij het crematorium reden we  door een lange erehaag van brandweer vrouwen en mannen die in ceremonieel uniform salueerden om hun collega de laatste eer bewezen. dit gaf de familie zoveel kracht. Een overvolle aula, prachtige toespraken en passende muziek. Toen kippenvel en vol emotie, vandaag weer. Wat voel ik me vereerd dat ik aan deze mooie uitvaart mocht meewerken.

Tags: , , , ,

Comments are closed.