Een geheime minnares

Vandaag las ik in een vakblad een artikel over de geheime weduwen. Minnaressen die graag afscheid willen nemen van hun geliefde, maar meestal de kans niet krijgen. Een altijd zeer trieste zaak.

Het bracht een gebeurtenis uit mijn stage periode (lang geleden) terug in mijn gedachten. Met een mede stagiaire had ik zojuist een condoleance bezoek begeleid. De familie was vertrokken en wij ruimden de lege kopjes weg. De kist moest worden gesloten en in de koeling gereden, de bloemen naar de bloemenkast. Toen ging de bel.  Verbaast deden we open. Daar stond een mevrouw op de stoep met een bos bloemen. Ze vroeg zacht of de familie weg was en of ze nog even afscheid mocht nemen. Dat leek ons goed en we lieten haar even bij de overledene. Al vrij snel vertrok ze weer. Ze bedankte ons zeer intens dat we haar hadden binnen gelaten. Ze was een zogenaamde geheime minnares en wilde na een relatie van acht jaar toch wel heel graag afscheid van haar geliefde man nemen. Om geen problemen te maken had ze om de hoek staan wachten tot de familie was vertrokken. Toen ze weg was keken wij elkaar eens aan. Dit zou de weduwe vast niet leuk gaan vinden. Ze zou ons zeker vragen van wie de mooie rozen kwamen. We besloten om de bloemen onderin de kist aan het voeteneinde te verstoppen. Een paar dagen later werden we bij de uitvaartleider geroepen en vroeg hij hoe die bloemen onderin de kist waren beland. We vertelden wat er was gebeurt, maar hoe wist hij dat? Een ongelofelijke uitleg volgde. De avond na de avondwake had zich wederom een minnares gemeld. En die had ook bloemen met een kaartje met overduidelijk tekst achter gelaten. En onze collega besloot de bloemen onder in de kist weg te werken.  Waar hij tot zijn schrik de rozen vond. We moesten er met elkaar wel om lachen, meneer was dus een druk baasje geweest.  Maar wat een verdriet voor deze vrouwen. Wat vreselijk om in de krant te moeten lezen dat je geliefde is overleden en niet bij het afscheid te worden betrokken.  En stel je voor dat je die krant niet had gelezen? Mij lijkt het afschuwelijk.

Overigens heb ik later geleerd dat je zonder toestemming van de opdrachtgever (meestal de directe voortbestaanden) niemand bij de overledene mag laten. Dit kan dus niet meer gebeuren.

Tags: , , , , ,

Comments are closed.